Goed nieuws: Lars wordt grote broer!

Als we in januari de uitslag van het genetisch onderzoek krijgen, blijkt deze positief: de kans op herhaling van Lars zijn problemen bij een volgende zwangerschap, acht de professor Genetica 3-5%. Dat vind ik zelf nog best veel, maar voor de arts absoluut geen reden om een tweede zwangerschap af te raden. 

We bespreken het ook met Lars zijn kinderarts en met zijn kindernefroloog. Dat zijn ook positieve gesprekken. Ze kunnen zich goed voorstellen dat we graag gezinsuitbreiding willen. In ons gezin is absoluut een plekje voor een broertje of een zusje. Echter… als het kindje een afwijking zou hebben vergelijkbaar met de afwijking van Lars, dan zouden de artsen wel aan willen raden om de zwangerschap te beëindigen. De zorg voor Lars is al zwaar. Als er een tweede zorgenkind bijkomt, wordt de zorg dusdanig zwaar dat ze hun twijfels hebben of het verstandig is.

We zijn het met de artsen eens. Een tweede kind met een mentale beperking en een afwijking in het urinewegstelsel, dat zou voor ons te zwaar zijn. Omdat Lars geen diagnose heeft, kan er in het DNA niet worden vastgesteld of er sprake is van een afwijking. Dat betekent dat we pas kunnen zien of er een afwijking is in de twintigste week van de zwangerschap bij het maken van een echo. Dat is ook het moment dat we bij Lars voor het eerst iets hoorden over zijn problemen. Maar om op 20 weken nog een zwangerschap te moeten beëindigen, dat lijkt ons ongelooflijk zwaar. We besluiten om toch voor een zwangerschap te gaan.

We hebben geluk, zwanger worden blijkt geen enkel probleem en we zijn dan ook vrijwel meteen zwanger. Maar we zijn gereserveerd blij. We spreken af: we doen alsof er niets aan de hand is, we vertellen het tegen niemand. En als blijkt dat het kindje niet gezond is… dan breken we de zwangerschap af. Een weloverwogen keuze die we bewust voor de zwangerschap gemaakt hebben.

In theorie werkt dit plan perfect. Maar in de praktijk kan ik absoluut niet goed tegen veranderingen in mijn hormoonhuishouding: ik word heel erg ziek. Ik moet zoveel spugen dat ik zelfs word opgenomen in het ziekenhuis met uitdrogingsverschijnselen, waar ik 10 dagen moet blijven om vocht te krijgen via een infuus. En wanneer je zo ziek bent, willen mensen toch graag weten waarom. Dus vertellen we de mensen die het dichtst bij ons staan: familie, vrienden en directe collega’s dat we goed nieuws hebben, maar dat we het nog wel even stil willen houden. Ook dat mislukt natuurlijk jammerlijk. Mensen praten nu eenmaal graag over andere mensen, zowel het goede als het slechte nieuws gaat snel de wereld rond.

Hoe dichter we de 20 weken echo naderen, hoe nerveuzer we worden (en hoe beroerder ik me voel). Nu nog afscheid te moeten nemen van iets waar ik me toch al erg aan gehecht heb, zou me heel zwaar vallen. Vanaf 9 weken houden ze ons wel erg goed in de gaten. Elke 3-4 weken krijgen we een controle echo, om te kijken of er eventueel al afwijkingen te zien zijn. Deze blijken allemaal perfect in orde: alles mooi groeiconform. Maar afwijkingen aan het urinewegstelsel zijn echt pas op 20 weken te zien.

De 20 weken echo hebben we in Gent, bij de gynaecoloog die ons ook gezien heeft met de zwangerschap van Lars, en Lars zijn kindernefroloog, die ook meekijkt met de echo. Na een paar zenuwslopende minuten zegt de nerfoloog: “Ik heb het al gezien, ik sta hier voor niets… Alles ziet er helemaal prima uit.” Een enorme opluchting. Als even later ook alle andere controlepunten van de echo goed zijn en ik zelfs door de gynaecoloog wordt terugverwezen naar het streekziekenhuis, staan we opgelucht terug buiten. Emotioneel, vrolijk tegen het hyperactieve aan en zelfs met een onwerkelijk gevoel. Op dat moment dringt het pas goed tot ons door…

We worden in oktober opnieuw papa en mama…

IMG_3745

 

IMG_3880

©Annemiek Stallaart, juli 2017

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Goed nieuws: Lars wordt grote broer!

  1. Ria zegt:

    Heel Hartelijk gefeliciteerd met dit goede nieuws genieten er van
    Groetjes ria van den bosch

    Like

  2. Nicolle zegt:

    War een goed nieuws… Proficiat alledrie en nu genieten van je zwangerschap en elkaar….liefs, Nicolle en Cees

    Like

  3. Dieneke zegt:

    Wat ontzettend leuk voor jullie! Van harte gefeliciteerd! Hopelijk kunnen jullie nu lekker genieten! Jullie 2e kindje kan zich geen betere ouders en lieve broer wensen!

    Like

  4. Lisette zegt:

    Wat enorm spannend! Lees met jullie mee. Inmiddels wel al wat fitter? En wat wordt lars al groot!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s